Geplaatst 31-08-2011
Lieve Miriam,
Je bent een kanjer…
… omdat je er mee instemde om mee te doen met de kanjertraining
… want je vond het heel eng maar ik was trots dat je toch mee ging
… de eerste keer was best spannend voor jou maar ook voor mij
… want er kwamen twee trainsters en 8 andere kanjers met ouders voorbij
… door te luisteren naar Mister Peanuts verhalen
… doordat je met oefeningen je zelfvertrouwen op kon halen
… omdat je er op school ook over ging praten
… je kunt nare gebeurtenissen nu achter je laten
… want je kunt nu als een boom gaan staan
… en je trekt je niet alles meer aan
… komt voor jezelf beter op
… een kanjer in de dop
… je leerde de kleuren petten
… want je weet nu ook welke kleur pet je op moet zetten
… en geeft geen trap maar een tip
… je stelt ons nu vragen en zit niet meteen in een dip
… en vraagt soms in een situatie wat je moet doen
… je geeft complimenten en vaak spontaan een zoen
… je ging helemaal alleen een favoriet blad in het dorp kopen
… ook omdat je de lessen allemaal hebt doorlopen
… de tip voor jou is vertrouw op jezelf het komt best goed
… als je in de toekomst als de tijger doet
… omdat je thuis het geleerde in de training laat zien.
… wat mij betreft geslaagd met een dikke tien.
Wat de kanjertraining voor mij heeft betekend:
Voordat ik (meisje van 16) met deze kanjertraining meedeed had ik een paar ‘doelen’ gesteld. Ik wilde meer zelfvertrouwen krijgen, duidelijker zeggen wat ik van iets vind en me ook niet zo druk maken om mezelf.
Dat laatste is denk ik het meest gelukt. Deze kanjertraining heeft me vooral laten realiseren dat ik tevreden mag zijn met mezelf. Het heeft me laten realiseren hoe dankbaar ik eigenlijk wel niet mag zijn voor de vrienden en familie die om me geven en me accepteren zoals ik ben.
Ook zie ik mijn eigen kwaliteiten veel beter nu, omdat daar in de lessen veel aandacht aan is besteed. Ik heb nu het gevoel alsof niks me meer kan breken, want ik weet zeker dat m’n echte vrienden en familie me nooit zullen laten zitten. Ik kijk nu positiever naar mezelf en zie steeds meer in dat andere mensen mij ook accepteren zoals ik ben.
Een tijdje geleden was ik dus in Maleisië voor de bruiloft van mijn neef, samen met mijn broer en andere familieleden en vrienden. Daar realiseerde ik me dat ik echt lekker in m’n vel zat, maar misschien kwam dat ook wel door de omgeving. Ik kon toen makkelijk met iedereen praten, ook met mensen die ik helemaal nog niet goed kende. Dat gaf me een lekker gevoel. Ik denk dat, als ik mijn vakantie een tijdje eerder had gehad, het toch een hele andere vakantie zou zijn geweest. Ik ben erg dankbaar dat ik deze cursus heb mee mogen maken.
Een moeder over haar zoon van 9 jaar:
…..En verder wil ik even vertellen dat Tim eindelijk weer praat in de klas, eindelijk vertrouwen in zijn juf heeft gekregen en zijn juf nu ook veel meer moeite voor hem! doet.
Hij ziet nu in dat als hij zich als een tijger opstelt, de ander zich ook als een tijger gedraagt. Hij heeft het nu ook echt toegepast en ziet nu ook de reacties van andere kinderen op hem. Tim is ook gestopt met het claimen van zijn grootste vriend Guido, waardoor Guido gestopt is met pesten en buitensluiten. Ze hebben weer een ‘gezonde’ vriendschap.
Het mooiste moment was toen we bij de anesthesist in het ziekenhuis op gesprek waren: We zaten te wachten op de dokter, de dokter loopt binnen, Tim staat op loopt naar hem toe kijkt hem recht aan en zegt luid en duidelijk: “Ik ben Tim…..” en geeft hem een stevige hand. Hij draait zich om en gaat weer zitten. De dokter is even stil en zegt: “Dit is de eerste keer dat een kind zich zo aan mij voorstelt” en Tim: “Ach ik zit nu eenmaal op kanjertraining!” Vervolgens gaat het gesprek over zijn operatie. Hij begint mol-vragen te stellen en geeft antwoorden met meer dan 5 woorden (zijn vingers de woorden tellend achter zijn rug) Hij spreekt duidelijk en kijkt de dokter recht aan.
Ook iets delen? Stuur ons uw/jouw reactie. Wie weet plaatsen wij uw/jouw verhaal op de website.